Verhaal van de week - nr. 57

Dochter

De magere man van de seksboetiek trok zijn nietige schouders op. 'Ik snap er niets van,' zei hij hees. 'Dat is nu al de tweede keer van de week.' 
'Wat?' vroeg ik.
'Dat ze de ruit van mijn etalage in diggels gooien.' 
Ik grinnikte. 'Wat hebben ze bij je gestolen... een kunst-penis of een opgeblazen gummimaagd.' 
De man schudde het moede hoofd. 'Seksboekjes... steeds dezelfde... Mandy-magazins in full-color... kosten mij toch gauw vijf gulden inkoop. En dan de rottigheid die je hebt met het inzetten van een nieuwe ruit.' 
'Hoeveel van die boekjes ben je kwijt?' 
'De eerste keer een stapeltje van tien. Nu waren het er zeven.'
'Steeds die Mandy-magazins?'
De man knikte. 'Niets anders. En ik heb toch mooie vuiligheid in mijn etalage liggen.' Hij gebaarde achter zich. 'Bij Sjors op de Zeedijk zijn ze ook al geweest... ruit ingekegeld en Mandy-magazins gejat.' Hij trok een droef gezicht. 'Het lijkt wel een rage.'
'Staat er iets bijzonders in dat blad?' 
'Welnee. Het is een gewoon seksboekje. Niets bijzonders. Ze zijn eigenlijk allemaal hetzelfde... standjes en toestanden met naakte kerels en grieten.' 
Ik pakte een blad papier uit de kast en nam gedwee een aangifte op... diefstal door middel van braak... ontvreemd zeventien seksboekjes in full-color. .. verkoopprijs acht gulden vijftig.
De volgende dag werd hij op heterdaad betrapt. Twee levensgrote dienders kwamen hem bij mij brengen. Ik keek verwonderd naar hem op. Het was een keurig geklede heer. Het grijs aan de slapen gaf hem een gedistingeerd voorkomen.
Een van de dienders wees op een grote leren weekendtas, die de man bij zich droeg. 'Daar zitten ze in... een stapeltje seksboekjes uit de boetiek in de Lange Niezel.' 
Toen de dienders waren vertrokken, nam ik de man eens goed op. Hij had een knap gezicht met regelmatige trekken en vriendelijke grijze ogen, waarin geen zweem van waanzin viel te ontdekken. Ik nam de weekendtas van hem over en legde de seksboekjes op mijn bureau. Het waren er twaalf. Mandy-magazins. 
'U bent geen Amsterdammer?' begon ik. 
Hij schudde het hoofd. 'Ik kom uit het Noorden des lands,' zei hij vrijwel zonder accent. 
'Maar u bent toch al een poosje in Amsterdam?' 
'Een week.'
'Hoeveel etalageruiten heeft u in die week ingeslagen?' 
Hij keek mij strak aan. 'Zeven.' 
'En uw buit was?'
Hij gebaarde zwijgend naar de boekjes op mijn bureau. 
'Hoeveel?' vroeg ik.
Hij maakte een hulpeloos gebaartje. 'Dat weet ik niet precies. Ik heb ze allemaal vernietigd.' 
'U steelt boekjes om ze te vernietigen?' reageerde ik verwonderd. 'Waarom?'
Hij antwoordde niet; streek met zijn tong langs zijn droge lippen.
'Waarom?' herhaalde ik.
Hij wees naar de frontplaat van de boekjes... een poedelnaakt meisje in een obscene houding. 'Mijn dochter,' sprak hij bitter, 'in schunnige etalages voor acht gulden vijftig te koop in full-color.'

A.C. Baantjer

Archief verhaal van de week